Een rustige dag.
Weekend in het ziekenhuis betekent dat er geen onderzoeken of behandelingen zijn die nog uitgesteld kunnen tot maandag.
Slechts de medicatie en controles gaan als gebruikelijk voort.
Dan komt de verpleegkundige van de avonddienst binnen.
Een van de vele inmiddels vertrouwde gezichten, na zoveel weken ziekenhuis verblijf.
Ze was bij deze opname nog niet langs geweest en schiet in het patroon dat de laatste keer dat ze er bij was een rol speelde.
Mobiliseren.
Een belangrijk woord bij herstel na een operatie.
Net zoveel gaan doen als thuis ook gedaan wordt, liefst meer, zo komt het over op de patiënt in het bed.
Dat meer betekende bij de lange opname van ruim negen weken dat er dagelijks een rondje over de gang gelopen werd, 60 meter in totaal, vele malen meer dan thuis ineens gelopen zou worden.
Maar het doel was toen bevrijding van het ziekenhuis verblijf en dat motiveerde tot ongekende prestaties.
Thuis is lopen altijd kleine stukjes, met genoeg tijd om tot rust te komen alvorens een volgend klein stukje volgen kan.
De verpleegkundige realiseert zich dit niet en vraagt of duidelijk is wat ze wil.
Dat blijkt een eindje lopen te zijn.
Geen goede suggestie, zo ontdekt ze al snel.
'Dat kunt u wel vragen, maar daar doe ik niet aan mee.'
Er ontstaat een gesprek tussen verpleegkundige en patiënt en tussen beide geliefden. Een lastige driehoek die al snel ontspoort.
Boos klinkt het uit het bed 'Hou er nou eens over op! Ik loop genoeg!' En de pijnpunt uitlating 'Je krijgt niet vanwege je mooie smoeltje zo'n kaart!' (doelend op de invalidenparkeerkaart)
De verpleegkundige kiest wijselijk het hazenpad terwijl de geliefden hun niet werkelijke geschil proberen te laten kalmeren zonder verder te escaleren.
Begrip is er wel degelijk.
Maar mobiliseren is een net zo slecht gekozen woord als lopen.
De zieke ligt al een paar dagen ziek te zijn zonder veel wakker te zijn.
Het is evident onmogelijk nu eisen te stellen aan beweeglijkheid.
'Het is hier geen gymnastiekzaal!'
En 'ik zou er wat voor geven om niet in die rolstoel te moeten!'
er zijn zusters met hart voor de patient en er zijn zusters zonder empatisch vermogen, die doen het voor het geld. sterkte beiden, wat moet je vaak slikken in die medische wereld.
BeantwoordenVerwijderen