Doorgaan naar hoofdcontent

Pillenparade

Dagelijks gaat er een heel assortiment aan pillen doorheen. Gebruikelijk als er sprake is van verschillende kwalen. Sommige pillen hebben bijwerkingen en worden daarom vergezeld door pillen die daartegen beschermen. Met enige regelmaat veranderen de pillen, omdat er weer een arts constateert dat er een wijziging noodzakelijk is teneinde een beter resultaat te bereiken. Vaak is het effect minder gunstig dan verwacht of slechts een gradueel verschil ten positieve.

Dit keer echter is er gestart met een bijzondere pil. Niet voor lichamelijke kwalen die onder controle gehouden dienen te worden. Wel voor een beter geestelijk welbevinden en meer concentratievermogen en focus.

En het wonder geschiedt.

De vage onsamenhangende flarden nemen af. De heldere scherpzinnig verwoorde zinnen nemen toe. De stem klinkt gecontroleerder. De uitvallen zijn weer voorzien van excuses voor de heftigheid ervan. De conversaties worden richtinggevend en toekomstbiedend. Het houdt al een paar dagen aan en een terugval wegens vermoeiende dagen blijft uit. Pas aan het einde van de dag als de bedtijd nadert komt er wat minder coherentie en geduld en is het fragiele innerlijke evenwicht snel verstoord. Bij kalme reacties blijft het bij een uitroep van een zin of twee, soms drie, gevolgd door kalmere versies van ervaren frustratie.

De pil lijkt er de oorzaak van te zijn, deze bijzondere opleving. Nu nog afwachten hoe zich dat verder gaat ontwikkelen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

'Je bent het mantelzorgen moe.' 'Maar ik ben jou niet moe!'

Samen in slaap proberen te vallen. Hij pakt haar hand.  Af en toe een opmerking, maar vooral samen stil zijn in de nacht.  Zo begon de laatste nacht samen.  Samen liggen, de een diep in slaap, de ander wakend. Zij kijkt naar hem.  Af en toe raakt ze hem aan, luistert naar zijn ademhaling.  Zo verliep de nacht nadat een arts kalmerende stoffen had toegediend.  In de vroege ochtend staat ze op. Slapen lukt toch niet meer.  Het is al licht.  De hond wil graag naar buiten en zo geschiedt.  De hond draalt rondjes om het huis heen, wil niet heel ver weg.  Tot hij besluit toch wat verder weg te lopen.  Terug bij het huis wordt er al naar ze uitgekeken.  Kom snel, hij blaast zijn laatste adem uit.  Bij het bed aangekomen blijkt dat moment al even voorbij te zijn.  Hij is er niet meer.  Zij stort in.  Tranen stromen en blijven stromen, zijn niet meer te stoppen, minutenlang.  Een kwartier verstrijkt en nog zit z...

Terwijl het dorp steeds lichter wordt.....

Het huis is versierd, van binnen en van buiten. De dagen worden in alle rust doorgebracht, met regelmatige bezoeken van de thuiszorgdames en onregelmatige bezigheden buitenshuis. Naast boodschappen doen horen daar ook verjaardag vieren (8 december) en verjaarsgeld besteden bij.  Het leverde heel wat bewegingen op, buitenshuis en binnenshuis. De woonkamer werd ruimer, door het plaatsen van de grote witte salontafel, die dankzij de glazen bovenkant het licht van de Kerstverlichting extra weerspiegelt.  Licht verscheen ook aan de buitenkant van het huis, dankzij de bezorgdiensten die nog steeds functioneren, ook al is er een lockdown, die het uitstapje van eind vorige week naar IKEA met terugwerkende kracht tot een bijzondere uitzonderlijkheid maakt. Naast deze uiterlijkheden zijn er ook weer de nodige gesprekken. Over toekomstplannen, dichtbij en verder weg, met als doel zaken te realiseren die nu nog voelen als een gemis in het huidige bestaan. Op andere plekken dan deze blog z...

Geruststellingen

Een week na de onheilstijding, dat er in de kleine hersenen een uitzaaiing gevonden is, met oedeem eromheen dat zorgde voor heftige verschijnselen, is het leven weer terug naar de fase 'herstel na een hipec-operatie'.  De personeelsleden van de welbekende afdeling waar nu al weken, maanden verbleven wordt (met twee keer een pauze buiten het ziekenhuis en vorig weekend een korte pauze op een andere afdeling), putten zich uit in het leven veraangenamen op alle denkbare wijzen.  Ze laten de geliefden met rust als er geen directe reden is tot handelen. Ze komen met veel zorg en aandacht zo snel mogelijk en onder excuses als dat niet vlot lukte, wanneer er op de bel gedrukt is. Ze omringen met geruststellende handelingen die bekend zijn en kalmerende woorden als de stemming om dreigt te slaan naar wanhoop omdat hoop 'uitgestelde teleurstelling' betekent. Verplegend personeel, specialistische verpleegkundigen, artsen met diverse specialismen, allemaal luisteren ze naar de geu...