Sinds alles anders is is het regelmatig zo dat het hoofd in beslag genomen wordt door heel verschillende dingen.
Waar de een de actualiteit nauwgezet in het oog houdt en op de hoogte is van de gebeurtenissen die een dag kleuren, is de ander in een soort niemandsland terechtgekomen waar het actuele nieuws geen relevantie kent.
Waar de een uit het niets een opmerking kan maken die overduidelijk voortkomt uit hetgeen de dag kleurt, lijkt de ander amper te beseffen dat het daar over gaat.
En waar de lezer nu een helder beeld denkt te hebben van wie wie is in bovenstaande zinnen is de verwarring dus helemaal compleet.
De gele hesjes gaan niet over waargenomen hesjes die mensen op scootmobielen in het duistere seizoen dragen of over hun rugleuning draperen. Dat was aanvankelijk wel de gedachte die opkwam als er weer eens attent gemaakt werd op een dergelijk hesje.
Het leek zo voor de hand liggen, nu de eigen scootmobiel in de schuur te wachten staat op een eerste ritje met de nieuwe eigenaar, die dat moment steeds uit lijkt te stellen, als was het een te nadrukkelijk bewijs van wat er gaande is, hoewel die scootmobiel puur vanwege fysieke ongemakken er gekomen is.
Het bleek echter helemaal niets te maken te hebben met de scootmobiel - wellicht terzijde toch - het heeft alles te maken met de actualiteit die op twitter met name langskomt in flitsende berichten met links naar langere teksten. Er is een protest van onderop gaande. Allereerst in Frankrijk, het land waar de hesjes een gilets jaune beweging vormen. En nu ook al in ons eigen land, waar de gele hesjes een besloten FB groep vormen (gele hesjes NL).
De inhoud van de protesten sluiten aan bij oudere gedachtengangen en eerdere levenservaringen en spreken dan ook zeer tot de verbeelding. Er kwam een verhaaltje op FB uit voort, op de eigen pagina.
Een tekst die zoals te doen gebruikelijk in verhalende vorm een gevoel en gedachte uit probeert te drukken, voortkomend uit een ervaring in de realiteit.
Een tekst die echter pas helder werd toen het nieuwsbericht door de mist van emotie gedrongen was, die tegenwoordig de hersens danig in beslag neemt en de ogen vertroebelt en de concentratie tot een dieptepunt brengt.
Het was een vervorming van een actueel nieuwsbericht!
De hersens doen actief mee in deze wereld. Op onverwachte wijze en met glasheldere inhoud, die echter in de context klinken kan als geheel andere actualiteit.
Er zijn slimme hersens nodig om deze verhullende cryptiek te kunnen decoderen. De hersens die dat kunnen hebben er last van dat de hersens die het produceren dat steeds minder kunnen. En zo vormen gele hesjes een symbool van verbondenheid, temidden van een steeds kostbaardere wereld, die kleiner en kleiner wordt.
En toch op onverwachte wijze veel groter is dan die lijkt. Het venster op de wereld brengt de wereld wel degelijk binnen handbereik. Zolang de werkelijkheid niet veel groter is dan de stoel en de tafel, de plek die thuis heten mag.
Waar de een de actualiteit nauwgezet in het oog houdt en op de hoogte is van de gebeurtenissen die een dag kleuren, is de ander in een soort niemandsland terechtgekomen waar het actuele nieuws geen relevantie kent.
Waar de een uit het niets een opmerking kan maken die overduidelijk voortkomt uit hetgeen de dag kleurt, lijkt de ander amper te beseffen dat het daar over gaat.
En waar de lezer nu een helder beeld denkt te hebben van wie wie is in bovenstaande zinnen is de verwarring dus helemaal compleet.
De gele hesjes gaan niet over waargenomen hesjes die mensen op scootmobielen in het duistere seizoen dragen of over hun rugleuning draperen. Dat was aanvankelijk wel de gedachte die opkwam als er weer eens attent gemaakt werd op een dergelijk hesje.
Het leek zo voor de hand liggen, nu de eigen scootmobiel in de schuur te wachten staat op een eerste ritje met de nieuwe eigenaar, die dat moment steeds uit lijkt te stellen, als was het een te nadrukkelijk bewijs van wat er gaande is, hoewel die scootmobiel puur vanwege fysieke ongemakken er gekomen is.
Het bleek echter helemaal niets te maken te hebben met de scootmobiel - wellicht terzijde toch - het heeft alles te maken met de actualiteit die op twitter met name langskomt in flitsende berichten met links naar langere teksten. Er is een protest van onderop gaande. Allereerst in Frankrijk, het land waar de hesjes een gilets jaune beweging vormen. En nu ook al in ons eigen land, waar de gele hesjes een besloten FB groep vormen (gele hesjes NL).
De inhoud van de protesten sluiten aan bij oudere gedachtengangen en eerdere levenservaringen en spreken dan ook zeer tot de verbeelding. Er kwam een verhaaltje op FB uit voort, op de eigen pagina.
Een tekst die zoals te doen gebruikelijk in verhalende vorm een gevoel en gedachte uit probeert te drukken, voortkomend uit een ervaring in de realiteit.
Een tekst die echter pas helder werd toen het nieuwsbericht door de mist van emotie gedrongen was, die tegenwoordig de hersens danig in beslag neemt en de ogen vertroebelt en de concentratie tot een dieptepunt brengt.
Het was een vervorming van een actueel nieuwsbericht!
De hersens doen actief mee in deze wereld. Op onverwachte wijze en met glasheldere inhoud, die echter in de context klinken kan als geheel andere actualiteit.
Er zijn slimme hersens nodig om deze verhullende cryptiek te kunnen decoderen. De hersens die dat kunnen hebben er last van dat de hersens die het produceren dat steeds minder kunnen. En zo vormen gele hesjes een symbool van verbondenheid, temidden van een steeds kostbaardere wereld, die kleiner en kleiner wordt.
En toch op onverwachte wijze veel groter is dan die lijkt. Het venster op de wereld brengt de wereld wel degelijk binnen handbereik. Zolang de werkelijkheid niet veel groter is dan de stoel en de tafel, de plek die thuis heten mag.
Reacties
Een reactie posten