Thuis

Op zondagochtend belt het ziekenhuis.

De nier waarden zijn zo slecht dat er een beslissing genomen moet worden. 

En gezien het gesprek dat de dag ervoor gevoerd is ligt het voor de hand niet vanzelfsprekend een behandeling in te zetten waarvoor wederom iets in het lichaam geprikt moet worden.

Rond het middaguur treffen beide geliefden elkaar en bespreken kort wat er aan de hand is en wat nu de beste stap is.

Naar huis wordt de uitkomst. 

Dit moet dan maar het einde zijn.

Geen behandelingen meer. 

Geen gedoe.

Geen kunstmatige zaken die ook achterwege kunnen blijven. 

Voorbereidingen voor naar huis gaan worden getroffen en tegen de avond is het dan zover.

Thuis. 

Thuiszorg komt langs en de Dokterswacht.

Een rustige avond en nacht kan beginnen, zo is de gedachte. 

Halverwege de avond komen onverwacht de beide dochters aan.

Een fijne verrassing. 

Ze reageerden op het telefoontje vanuit het ziekenhuis dat beide geliefden niet zelf pleegden omdat ergens in de afgelopen weken de verstandhouding verstoord geraakt was.

Dit bericht kon beter uit neutrale bron komen. 

Het gesprek dat tussen dochters en vader gevoerd wordt haalt oude herinneringen boven en het is al laat als er een start met de nacht gemaakt wordt.

Pakweg twee uur later is de nachtrust alweer verstoord als de eerste klachten zich aandienen met grote kracht. 

De Dokterswacht wordt gebeld en arriveert een half uur later eindelijk.

Een dierbare drie kwartier zien verkrampen en pijn lijden is verre van eenvoudig en het is goed dat de dochters dankzij hun werk ervaren zijn met vergelijkbare situaties.

De tergend langzaam manoevrerende arts zorgt voor wat ontlading van de toch wat gespannen sfeer. 

Alledrie de vrouwen kunnen hem wel wat doen! 

Gezamenlijke ergernis die op de lachspieren werkt helpt om elkaar beter te zien als alledrie nauw verbonden met de man die stervende is. 

De eindelijk toegediende medicatie zorgt voor een rustige ontspannen slaap. 

In de slaapkamer. 

De dames wachten op de dingen die komen gaan. 

Te onrustig om nu nog te willen of kunnen slapen. Al is de vermoeidheid wel degelijk aanwezig. 

De wake voelt beter. 

Samen zwijgend aanwezig bij de geliefde man en vader. 

En de hond die wel degelijk de slaap kan vatten in deze ook voor hem enerverende nacht.