Luchtvervuiling

Het leek een rustige zondagmorgen als altijd.

Langzaam wakker worden. Nagenieten van een welverdiende nachtrust. 

Toch haperde er al iets. 

Wakkerworden verliep iets stroever dan normaal en er was hoofdpijn gesignaleerd. 

De ochtend rituelen hielden medicatieinname voor de een en hond uitlaten voor de ander in. 

Nadat beide taken volbracht waren kon er gezamenlijk koffie gedronken en gepraat. 

Over van alles en nog wat. 

De hond uit later besprak de luchtkwaliteit die adembenemend was geweest pal buiten de voordeur en pas bevrijdende ademhaling en losraken van hoofdpijn opleverde op enige afstand van het dorp. 

In overleg maar besloten hier toch melding van te doen bij de politie. 

Iemand was overduidelijk iets kwalijks aan het verbranden. 

Binnen was inmiddels de hoofdpijn teruggekeerd. 

Het gesprek kwam op andere zaken, waar ook gevoel aan te pas kwam en ineens vielen woorden verkeerd en ontstond een uitbarsting. 

De stemverheffing van de een had de ander getriggerd en alles ontplofte. 

De ontploffer verliet de ruimte. 

Een verstandige keuze onder de ontstane omstandigheden.

Zelf afkoelen gaat beter bij opgelopen emoties dan elkaar pogen te kalmeren. 

Terugkijkend op het voorval drong door dat luchtkwaliteit in het verleden ook heftige uitbarstingen opgeleverd had. 

Er gaat iets mis in de hersenen als de longen niet optimaal voor zuurstofdoorstroming kunnen zorgen. 

Zo blijken de klachten die fysiek ongemak opleveren tevens herseninvloed te hebben. 

Zowel het denken vertroebelt erdoor als ook de zelfbeheersing en prikkelverwerking in meer algemene zin. 

En zo bleek een afvalstoker op een zondagmorgen in een afgelegen dorp de sfeer in een kalme huiskamer waar twee geliefden de dag aan het starten zijn negatief te beïnvloeden. 

Terecht dat de politie poolshoogte is gaan nemen. 

Het gaat niet uitsluitend om luchtkwaliteit, het gaat om levenskwaliteit en bovenal levensvreugde.