Na een periode waarin het moeizaam was kwam er weer een periode waarin alles op rolletjes liep. Het hoofd helder genoeg voor een normale conversatie. Enige ruimte om nieuwe gedachten te ontwikkelen over plannen die ten uitvoer gebracht zullen worden als de kansen daar inderdaad voor aanwezig blijven, wat momenteel de hoop zeker is en ook het doel dat de energie gaande houdt in een gestage cadans.
Het leek kortom als vanouds.
Na een nuttige uitwisseling over de plannen die gesmeed worden was er nog een klein klusje te klaren. Een retourzending van producten die niet waren wat er van verwacht was. Eenvoudig uit te voeren. Dichtplakken van de zak, envelop er op met het adres en de retourbrief in de envelop.
Op zoek naar de voorwerpen die nodig waren voor het uitvoeren van dit klusje kwam er ineens kortsluiting. De rol plakband had een dag eerder problemen opgeleverd, dus die kon nu volgens het eigen hoofd geen dienst meer doen. Een nietmachine was handiger, maar die was nergens te bekennen. Een wanhopige zoektocht volgde, want in een oude situatie had alles weliswaar een vaste plek, in deze nieuwe locatie was nog niet alles daar waar het hoorde te zijn volgens de eigen logica.
Paniek kwam over de onrust heen. Stresslevels schoten tot door het plafond en de teksten werden allengs sterker en heftiger en meer van het schuttingtaalkaliber.
Naar hem toegaan dan maar. Kalm toespreken en aangeven dat de nietmachine voor deze zak minder geschikt is en dat het met het plakband wel gaat lukken.
Kalmte daalt weer in.
'Dan heb ik nog wel een envelop nodig'.
Ook die werd gevonden en aangereikt.
Het pakje dichtgeplakt, zodat alleen het adresgedeelte nog gedaan moest.
Dat lukte. Het adres kwam op de envelop, de retourbrief in de envelop en nogmaals de rol plakband ter hand genomen om de envelop te bevestigen.
Op het postkantoor bleek dat postcode en huisnummer een andere straatnaam opleverden dan genoteerd was.
Een niet meer te controleren merkwaardigheid. Was het een vergissing, een schrijffout, een onjuist adresgegeven in de brief? Het pakje kon verzonden en zal zijn bestemming wel bereiken.
De verzender wist de kortsluiting weer weg te stoppen. De dag kon vervolgd zonder merkbare inmenging van de onbekende indringer die het hoofd nu al weken, maanden, mogelijk jaren, op hol laat slaan in korte of wat langere momenten waarin onduidelijkheid in welke vorm dan ook telkens de trigger lijkt te zijn.
Regie houden lukt nog.
De vraag is voor hoe lang.
Het leek kortom als vanouds.
Na een nuttige uitwisseling over de plannen die gesmeed worden was er nog een klein klusje te klaren. Een retourzending van producten die niet waren wat er van verwacht was. Eenvoudig uit te voeren. Dichtplakken van de zak, envelop er op met het adres en de retourbrief in de envelop.
Op zoek naar de voorwerpen die nodig waren voor het uitvoeren van dit klusje kwam er ineens kortsluiting. De rol plakband had een dag eerder problemen opgeleverd, dus die kon nu volgens het eigen hoofd geen dienst meer doen. Een nietmachine was handiger, maar die was nergens te bekennen. Een wanhopige zoektocht volgde, want in een oude situatie had alles weliswaar een vaste plek, in deze nieuwe locatie was nog niet alles daar waar het hoorde te zijn volgens de eigen logica.
Paniek kwam over de onrust heen. Stresslevels schoten tot door het plafond en de teksten werden allengs sterker en heftiger en meer van het schuttingtaalkaliber.
Naar hem toegaan dan maar. Kalm toespreken en aangeven dat de nietmachine voor deze zak minder geschikt is en dat het met het plakband wel gaat lukken.
Kalmte daalt weer in.
'Dan heb ik nog wel een envelop nodig'.
Ook die werd gevonden en aangereikt.
Het pakje dichtgeplakt, zodat alleen het adresgedeelte nog gedaan moest.
Dat lukte. Het adres kwam op de envelop, de retourbrief in de envelop en nogmaals de rol plakband ter hand genomen om de envelop te bevestigen.
Op het postkantoor bleek dat postcode en huisnummer een andere straatnaam opleverden dan genoteerd was.
Een niet meer te controleren merkwaardigheid. Was het een vergissing, een schrijffout, een onjuist adresgegeven in de brief? Het pakje kon verzonden en zal zijn bestemming wel bereiken.
De verzender wist de kortsluiting weer weg te stoppen. De dag kon vervolgd zonder merkbare inmenging van de onbekende indringer die het hoofd nu al weken, maanden, mogelijk jaren, op hol laat slaan in korte of wat langere momenten waarin onduidelijkheid in welke vorm dan ook telkens de trigger lijkt te zijn.
Regie houden lukt nog.
De vraag is voor hoe lang.
Reacties
Een reactie posten